Occultum facinus esse potuerit, gaudebit;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cyrenaici quidem non recusant; Sed tamen intellego quid velit. Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus; Eorum enim omnium multa praetermittentium, dum eligant aliquid, quod sequantur, quasi curta sententia; Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Duo Reges: constructio interrete.

Quod quidem iam fit etiam in Academia. Istic sum, inquit. Ac tamen hic mallet non dolere. Idem adhuc; Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Sed nimis multa. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam.

Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Quod quidem nobis non saepe contingit.

Cur deinde Metrodori liberos commendas? Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Sed hoc sane concedamus. Sic enim maiores nostri labores non fugiendos tristissimo tamen verbo aerumnas etiam in deo nominaverunt. Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam.

Satisne ergo pudori consulat, si quis sine teste libidini pareat? Sin autem ad animum, falsum est, quod negas animi ullum esse gaudium, quod non referatur ad corpus. An hoc usque quaque, aliter in vita? Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate.

Quamquam id quidem licebit iis existimare, qui legerint.

Etenim si delectamur, cum scribimus, quis est tam invidus, qui ab eo nos abducat? Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Quid vero? Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Graecis hoc modicum est: Leonidas, Epaminondas, tres aliqui aut quattuor;

Scaevola tribunus plebis ferret ad plebem vellentne de ea re quaeri.

At hoc in eo M. Tum Triarius: Posthac quidem, inquit, audacius. Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum naturam sint, fruentem vivere. Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Aliis esse maiora, illud dubium, ad id, quod summum bonum dicitis, ecquaenam possit fieri accessio.

Quid de Platone aut de Democrito loquar? Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus. Quod si ita se habeat, non possit beatam praestare vitam sapientia.

Idemne potest esse dies saepius, qui semel fuit? Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus; Quod autem in homine praestantissimum atque optimum est, id deseruit. Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte propensus es?

Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum. Et nunc quidem quod eam tuetur, ut de vite potissimum loquar, est id extrinsecus; Voluptatem cum summum bonum diceret, primum in eo ipso parum vidit, deinde hoc quoque alienum; Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Torquatus, is qui consul cum Cn. Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset.